W 1874 r. Komisja z inż. Alfonsem Grotowskim na czele, zapoznawszy się z istniejącymi w Hamburgu i Frankfurcie nad Menem urządzeniami wodociągowymi i kanalizacyjnymi autorstwa inż.Williama Lindleya zdecydowała się powierzyć Mu stworzenie podobnego systemu dla Warszawy.

Zapewne zlecenie zaprojektowania i budowy wodociągów i kanalizacji inż. Lindleyowi nie doczekałoby szczęśliwego finału, gdyby nie przyjazd do Warszawy w grudniu 1875 r. gen. mjr Sokratesa Starynkiewicza. Ten pełniący obowiązki prezydenta Warszawy Rosjanin, który dobro publiczne stawiał ponad inne cele, z właściwą sobie energią i zapałem przystąpił do działania. Jego zasługą jest zawarcie już w 1876 roku z inż. Williamem Lindleyem umowy na opracowanie wstępnego projektu wodociągów i kanalizacji dla Warszawy.

inż. William H. Lindley

11 lipca 1881 roku podpisany został z synem Williama Lindleya - Williamem Heerleinem Lindleyem, występującym w imieniu ojca kontrakt na przygotowanie szczegółowych projektów, kierowanie robotami i nadzór nad całością prac projektowych i wykonawczych. On też po przejściu Williama Lindleya na emeryturę objął funkcję Głównego Inżyniera budowy i eksploatacji wodociągów i kanalizacji w Warszawie. Jego zastępcą został w 1889 roku Radca Magistratu inż. Alfons Grotowski. Kierował on budową na miejscu, zdając na bieżąco sprawę z postępu robót Lindleyowi, który kontraktem zobowiązany był jedynie do trzech w ciągu roku dwutygodniowych pobytów w Warszawie.

Nad realizacją prac czuwał Komitet Budowy Kanalizacji i Wodociągów. Działający w warunkach zaboru, był organem społecznym wyposażonym w szerokie kompetencje. W jego skład weszło dwudziestu warszawskich notabli i pięciu członków mianowanych przez Generał-Gubernatora. Z urzędu przewodniczył mu gen. Sokrates Starynkiewicz.

gen. S. Starynkiewicz

Projekt W.H. Lindleya zakładał budowę Stacji Pomp Rzecznych na terenie przyległym do lewego brzegu Wisły na jej 509 - 510 km, Stację Filtrów przy ul. Koszykowej z urządzeniami uzdatniającymi wodę - piaskowymi filtrami powolnymi , wieżą ciśnień i budynkami maszynowni z pompami tłoczącymi wodę do sieci przewodów.

Podstawą projektu kanalizacji było przyjęcie, iż kanalizacja będzie systemu ogólnospławnego, odprowadzająca ścieki gospodarcze i wody opadowe wspólną siecią kanałów do Wisły, z systemem pompowni przepompowujących ścieki. Roboty podzielono na serie, obejmujące określone etapy budowy.